Rachel Siwaletti – ‘Hoe ik overkom en hoe ik daadwerkelijk ben komen totaal niet overeen.’

Rachel en DibbesRachel Siwaletti (25) is druk. Naast haar studie Media, Informatie en Communicatie past ze twee dagen per week op, werkt ze als gastvrouw bij een waxsalon en is ze fulltime bezig met De Huismuts, haar online platform om anderen te inspireren. Ze is net verhuisd naar Utrecht, samen met lief Willem en hond Dibbes. Vraag tien mensen haar te omschrijven, en de antwoorden zullen variëren van lief en schattig tot onschuldig. Maar of dit klopt? ‘Hoe ik overkom en hoe ik daadwerkelijk ben komen totaal niet overeen.’

I.
‘Ik zou graag een boek maken met Dibbes in de hoofdrol. Een prentenboek waarin maatschappelijke thema’s aan bod komen, zoals pesten of buitengesloten worden. Het liefst had ik gisteren al met een tekenaar aan tafel gezeten om dit idee uit te werken. Maar ik hou me in, dit is iets voor de lange termijn. Willem en ik willen eerst een wereldreis maken. In 2016 vertrekken we. Een jaar samen weg, alleen maar leuke dingen doen. Herinneringen maken. Wat we gaan doen als we terugkomen zien we dan wel, alles is open. Het is een grote wens van ons om samen een Bed and Breakfast te runnen. Wie weet storten we ons daarop.
Ik vind het jammer dat het niet allemaal tegelijk kan, dat ik geduld moet hebben. Dat is echt mijn valkuil. Als iets in m’n hoofd zit, zit het niet in m’n kont. Willem remt me daarin. Zonder hem zou ik gillend gek worden. Als ik weer eens heel druk in m’n hoofd ben, maakt hij een planning voor me. Dan vraagt hij wat ik allemaal moet doen en maakt hij een overzicht. Dat geeft rust. Hij is mijn basis, degene op wie ik altijd kan terugvallen. We zijn nu 2,5 jaar bij elkaar en hij is de allerliefste. Wij samen is als plus en min, het past helemaal. Ik moet in mijn vorige leven wel iets heel goeds hebben gedaan, dat ik nu met hem mag zijn.‘

II.
‘Interieur is mijn passie, ik ben er altijd mee bezig. Ik maak moodboards en shop met vrienden om hen te inspireren. Toen ik vorig jaar voor het eerst op interieurblogs keek, viel me op dat ik nergens een duidelijk overzicht vond van al mijn interesses. Ik zag van alles wat ik anders zou doen. Zo kwam ik veel designproducten tegen. Heel mooi, maar voor het grootste deel van de bevolking onbetaalbaar. Dat moest anders. Zo ontstond het idee om zelf een platform op te zetten om anderen te inspireren. De naam De Huismuts hebben Willem en ik bedacht tijdens een vakantie in Frankrijk. Ik zat steeds met het Deense woonmerk ‘House Docter’ in mijn hoofd. Dat vind ik zo’n gave naam! Eerst bedachten we De Huismus, maar ik was niet overtuigd. Huismus klinkt zo stoffig en saai, daar kan ik me niet mee identificeren. Toen kwam we op De Huismuts. Een huismuts is bezig met haar huis, maar trekt er ook op uit, viert het leven en neemt alles niet te serieus. Dat past precies bij mij. Inmiddels heb ik de site uitgebreid met de kookmuts, de feestmuts en de slaapmuts. Ik heb nog veel meer ideeën, zoals de badmuts. En ik probeer zelf steeds meer te schrijven, omdat ik dat een hele fijne bezigheid vind. Heerlijk om mijn eigen gedachtegang op papier te zetten. Ik moet vaak lachen om wat ik denk. Zo fietste ik laatst om half 2 ’s nachts door Amsterdam Noord, onderweg naar de pond. Het regende en ik was moe, ik wilde zo snel mogelijk naar huis. Toen ik aankwam voer de pond net weg. Dan hoor ik mezelf denken: Rachel heeft de boot weer gemist. Ik vind dat grappig. Op De Huismuts plaats ik alleen dingen die ik zelf leuk vind. Ik zie mezelf als het gemiddelde. Als ik iets leuk vind, zijn er vast meer mensen die er zo over denken.‘

III.
‘Ik zou mezelf omschrijven als zorgzaam, chaotisch, positief en altijd druk met van alles en nog wat. Ik ben een fladderaar. Daarom wil ik een tatoeage van een veertje laten zetten. Een veertje komt waar de wind hem brengt. Dat wil ik ook. Ik wil niet leven volgens een vast stramien, ik wil vliegen. Ik hecht me ook niet snel aan een omgeving. Thuis hangt bij mij niet samen met waar ik ben, maar met wie ik ben. Ik ben al heel vaak verhuisd. Van Vught naar Haarlem, naar Amsterdam, Den Bosch en nu Utrecht. Ik ben te onrustig om lang op dezelfde plek te blijven. Veel mensen zien mij als een lief, schattig en onschuldig meisje. Mijn vrienden moeten daar altijd hard om lachen. Ik hou van het leven en haal alles eruit wat erin zit. Als ik ’s avonds naar een feestje ga kom ik gerust de volgende middag om drie uur pas thuis. Mensen die mij niet zo goed kennen zijn verbaasd als ze mij los zien gaan op de dansvloer. Ze verwachten niet dat die kant in mij zit. Maar ook dat is Rachel. Je wordt altijd in een hokje gestopt, maar in mijn geval klopt dat vaak niet. Er schuilt een rebel in mijn, maar die zie je niet op het eerste gezicht.‘

IV.
‘Ik heb papa en mama vroeger gesmeekt om een broertje of zusje. Mijn zus Anne is 18 jaar ouder dan ik en ging het huis uit toen ik twee jaar was. Mijn halfbroer Richard is 22 jaar ouder en heeft nooit bij ons gewoond. Eigenlijk ben ik dus opgegroeid als enigs kind. Ondanks dat ik dat niet leuk vond, heb ik een heerlijke jeugd gehad. Ik keek altijd de kat uit de boom. Mama vertelt weleens dat ik zo verlegen was dat het uren duurde voordat ik loskwam. Als we naar een verjaardag gingen zat ik helemaal aan haar vastgeplakt, pas als we naar huis gingen kwam ik een beetje los.
Papa werkte bij Heineken en mama bij Justitie. Mijn band met hen is heel erg goed. Mijn zus Anne is de leidraad in mijn leven. Ik bespreek alles met haar. Als je opgroeit zijn er dingen die je niet met je moeder wilt bespreken. Maar daar was Anne. Zij kon advies geven zoals alleen een zus dat kan. Ze weet alles van me. Mijn halfbroer Richard woont samen met zijn vrouw in Brazilië. Ik ben pas  geleden twee weken bij hem geweest en het voelt alsof we toen alle tijd die we vroeger niet samen doorbrachten, hebben ingehaald. Ik begreep nooit waar mijn drang om te ondernemen en te reizen vandaan kwam. Ik heb het niet van mijn ouders, die zijn juist erg honkvast en hebben het grootste gedeelte van hun leven bij hetzelfde bedrijf gewerkt. Nu weet ik dat ik het van Rich heb. Hij laat zich ook meevoeren door de wind, en ziet wel waar dat hem brengt.’

V.
‘Op mijn 19e ben ik een half jaar naar Ecuador gegaan om te helpen bij een stichting die zich inzet voor kansarme kinderen. Het was het omslagpunt in mijn leven. Ik leerde op eigen benen staan en besefte me wat ik het liefst wil in mijn leven. Ik dacht altijd dat ik juf wilde worden, maar daar kwam ik erachter dat ik iets anders moest gaan doen. Ik wil dingen maken, creëren. Met De Huismuts doe ik dat. Ik ben gelukkig nu, het leven kan voor mij niet meer stuk. Ik zie wel wat er verder komt. Ik heb één grote droom, waarvan ik hoop dat die ooit uit mag komen. Willem en ik willen heel graag kindjes. Niet nu, maar later. Er schuilt een moeder in mij. Toen wij op 24 augustus 2011 besloten voor elkaar te gaan, heeft Willem ’s nachts om twee uur zijn moeder wakker gebeld en haar gezegd dat hij de moeder van zijn kinderen had ontmoet. Ik kan niet wachten tot ik dat daadwerkelijk ben.’

Advertisements

Over sanneportman

Sanne Portman schrijft, redigeert en produceert interviews, persoonlijke verhalen, reportages, persberichten,SEO- en websiteteksten. Daarnaast blogt zij over alles wat haar bezighoudt.

Eén reactie

  1. Gertjan Portman

    Goed San het leest heel makkelijk weg en blijft boeien. Ik ben trots op mijn schrijfster.

    Met vriendelijke groet,

    G.N. (Gertjan) Portman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: